Ζυμώνουμε ψωμί στο σχολείο

08/05/2014

Σήμερα καλέσαμε στο σχολείο κάποιες μητέρες για να μας δείξουν πώς φτιάχνεται το ψωμί. Επειδή το καλαμποκάλευρο δουλεύεται πιο δύσκολα, προτιμήσαμε το σιτάλευρο.

Η κα. Αϊσέ βάζει το αλεύρι μέσα σε μια λεκάνη και προσθέτει αλάτι...

...μαγιά...

...και χλιαρό νερό. Αν χρειαστεί, προσθέτει κι άλλο αλεύρι.

Μαμά (κα. Αϊσέ) και κόρη (Ρεμζιέ) ζυμώνουν!

Όταν η ζύμη είναι έτοιμη, τη σκεπάζουμε και τη βάζουμε σε ζεστό μέρος για να ξεκουραστεί και να φουσκώσει. Αν θέλουμε, την καλύπτουμε και με κουβέρτα.

Αργότερα, η κα. Αριφέ μεταφέρει τη ζύμη σε λαδωμένο ταψί... 

...και τη ξαναζυμώνει. 

Μαμά (κα. Αριφέ) και κόρη (Κιουμπρά) αφήνουν στην άκρη και πάλι τη ζύμη για μία ώρα περίπου... 

...για να ξαναφουσκώσει. Όσο περισσότερο ζυμώνουμε τόσο καλύτερο γίνεται το ζυμάρι. 

Μαμά (κα. Αϊσέ) και κόρη (Φατμά) έχουν ήδη ετοιμάσει ένα μεγάάάλο ψωμί στο σπίτι τους.

Το ψήνουν αρχικά στους 200°C και μετά στους 170°C για 1-1,5 ώρα. 

Η κα. Αϊσέ κόβει τη φραντζόλα. Μμμμ, μοσχομυρίζει! 

Οι μαμάδες αλείφουν πάνω στις φέτες σπιτική σάλτσα ντομάτας που φτιάχνουν οι ίδιες.

Νοστιμότατο!!!

Μα, ποιος έφαγε όλο το ψωμί;;; 

Οι καλές κι ευγενικές μητέρες των μαθητριών μας μας κέρασαν και χειροποίητες λιχουδιές! Αυτό το γλυκό ψωμάκι λέγεται "πόδι της κατσίκας" στην τοπική διάλεκτο! Αλήθεια, δεν μοιάζει με κατσικοπόδαρο;

Αλμυρή ζύμη και πεντανόστιμα πιτάκια!

Ευωδιαστό και ζεστό κέηκ!

Μα, καλά, τόσο πολύ πεινούσαμε;;; Δεν αφήσαμε ούτε ψωμί ούτε σάλτσα ούτε κατσικοπόδαρα ούτε πίτα ούτε κέικ. 

Μάθαμε, επίσης, κι ένα τοπικό έθιμο: όταν ένα μικρό παιδάκι φάει ωμή ζύμη, τότε λένε ότι θα μιλήσει πιο γρήγορα. Οι μαθήτριες μας φαίνεται πως έφαγαν πολύ ζυμάρι μικρές, γι' αυτό μιλάνε τόσο πολύ...μέσα στην τάξη!!! 

Όλα τα χεράκια μέσα στο ζυμάρι!!! Χαμός!!!

Η κα. Λίνα, η κα. Αριφέ με την Κιουμπρά, η κα. Αϊσέ με τη Φατμά, η κα. Αϊσέ με τη Ρεμζιέ και η κα. Αναστασία σε μια αναμνηστική φωτογραφία.

Ευχαριστούμε πάρα πολύ τις μητέρες για την προθυμία τους να μας βοηθήσουν, για την ευγένεια τους αλλά και για τα νόστιμα κεράσματα που μας ετοίμασαν.

Ψωμί, ψωμάκι!

07/05/2014

Σήμερα ο κ. Γιάννης μας μίλησε για το ψωμί. 

Διαβάσαμε διάφορα φυλλάδια σχετικά με το λεξιλόγιο του ψωμιού, τα είδη του ψωμιού, το ελιόψωμο...

 ...καθώς και τη θρεπτική του αξία.

Αντιστοιχήσαμε τα υλικά που χρειάζονται για να ζυμώσουμε ψωμί.

 Μελετήσαμε τα συμπεράσματα...

 ...και τα αντιγράψαμε στα φύλλα εργασίας μας.

 Λύσαμε κρυπτόλεξα κυκλώνοντας 4 είδη ψωμιού. 

Κάναμε ασκήσεις γραμματικής...

...και κλίναμε ρήματα που σχετίζονται με την καλλιέργεια του σιταριού.

Επίσκεψη στο ιχθυοτροφείο πέστροφας

06/05-2014

Μετά το νερόμυλο, επισκεφθήκαμε μια παραδοσιακή οικογενειακή ταβέρνα λίγο πιο έξω από το χωριό. 

Η ψαροταβέρνα χτίστηκε το 2000 δίπλα στο ιχθυοτροφείο πέστροφας των ιδιοκτητών της, το οποίο λειτουργεί από το 1986. 

Το τοπίο είναι πανέμορφο! Η ταβέρνα και το ιχθυοτροφείο είναι δίπλα στο ποτάμι μέσα σε ένα καταπράσινο αλσάκι.

 Κάθε 2 χρόνια οι παραγωγοί παραλαμβάνουν 120.000 επωασμένα αυγά από τη Δανία. Σε αυτή τη δεξαμενή μέσα σε λίγο νερό γεννιούνται τα ψαράκια εντός μιας εβδομάδας από την παραλαβή τους.

Τα ψάρια ταΐζονται καθημερινά. Όταν φτάσουν σε μήκος περίπου όσο ένα δάχτυλο χεριού, τότε μεταφέρονται σε άλλη δεξαμενή. 

Ανάλογα με την ανάπτυξή τους, αλλάζουν και δεξαμενή.


Οι πέστροφες χρειάζονται κρύο, γλυκό νερό...

 
... το οποίο πρέπει να πέφτει με πίεση για να δημιουργούνται φυσαλίδες και να οξυγονώνεται το νερό, πράγμα απαραίτητο για την επιβίωση των ψαριών.

Σε αυτή την προστατευμένη δεξαμενή συγκεντρώνονται οι πέστροφες που είναι αρκετά αναπτυγμένες...


...ώστε να ψαρεύονται από τον κο. Ισμέτ Τσαούζ, ιδιοκτήτη, ...

...και απευθείας να μαγειρεύονται. Φυσικά, μαγειρεμένη με καλαμποκάλευρο!!!

Η μέρα μας ήταν υπέροχη! Μάθαμε τόσα καινούρια πράγματα! Και φάγαμε νόστιμη πέστροφα! Ευχαριστούμε τον κ. Χαλήλ Σουλεϊμάν, ιδιοκτήτη του νερόμυλου και τον κ. Ισμέτ Τσαούζ, ιδιοκτήτη του ιχθυοτροφείου και της ταβέρνας. Εδώ, παρέα με το διευθυντή μας, κ. Μπουρχάν Τούζλατζη.

Επίσκεψη στο νερόμυλο

06/05/2014

Σήμερα ολόκληρο το σχολείο, παρέα με το σχολικό μας σύμβουλο κ. Παπαδόπουλο Λάζαρο, πήγαμε εκπαιδευτική εκδρομή σε έναν παραδοσιακό νερόμυλο του χωριού μας.

Ο νερόμυλος ανήκει στο γλυκύτατο κ. Χαλήλ Σουλεΐμάν, ο οποίος είναι ο παππούς του διευθυντή μας.

 
Μια εξωτερική άποψη του νερόμυλου...

...και μια εσωτερική!

Ο κ. Μπουρχάν μας εξήγησε πώς λειτουργεί ο νερόμυλος...


...ο οποίος, φυσικά, βρίσκεται δίπλα σε ένα ποτάμι.

Το ρυάκι έρχεται με ορμή προς το νερόμυλο...

...κάτω από τον οποίο υπάρχει μια μεγάλη μεταλλική ρόδα...

...που λέγεται "φτερωτή".

Το νερό, λοιπόν, περιστρέφει τη φτερωτή...

...η οποία με τη σειρά της περιστρέφει ένα μεγάλο λίθινο τροχό.

Το καλαμπόκι (ή το σιτάρι) που υπάρχει μέσα σε αυτό το μεγάλο ξύλινο δοχείο...

...πέφτει σιγά-σιγά μέσα σε ένα κεντρικό σωλήνα.

Καθώς γυρίζει ο λίθινος τροχός, σπάει και τρίβει το καλαμπόκι μετατρέποντάς το σε αλεύρι.


Από μια χαραμάδα που υπάρχει στην άκρη, το αλεύρι πέφτει κάτω...

...μέσα σε ένα ξύλινο πλαίσιο κι από εκεί το μαζεύουμε με μια σέσουλα...

...προκειμένου να το κοσκινίσουμε με τα κόσκινα.

Η επιφάνεια του λίθου δεν πρέπει να είναι λεία αλλά σαγρέ...

...οπότε τη χτυπάμε με τα κατάλληλα εργαλεία.

Κάναμε αναπαράσταση ολόκληρη τη διαδικασία!

Ρίξαμε καλαμπόκι...

...μαζέψαμε το αλεύρι...

...και το κοσκινίσαμε. Δείτε τι ωραία που πέφτει!

 Αυτές οι δύο φωτογραφίες δείχνουν μια παλαιού τύπου ζυγαριά με αντίβαρα για να ζυγίζει ο αλευράς τα σακιά με το αλεύρι του πριν τα πουλήσει.

Ο σχολικός σύμβουλος περιηγείται μέσα στο νερόμυλο. 

Φεύγοντας, παρατηρήσαμε ότι ακριβώς έξω το νερόμυλο υπάρχει μια γούρνα. Η γούρνα μάζευε νερό κι έτσι οι γυναίκες της περιοχής συνήθιζαν να πλένουν τα χαλιά και τις κουβέρτες τους εκεί.

Σε ευχαριστούμε θερμά, κε Χαλήλ!!!